Om de sfeer op te snuiven

Enkele verslagen van de begeleider of de vrijwilligers die meegaan met de jongeren.

Verslag over het werken met de paarden

1. met de groep naar de Plankenbrughoeve :

"Een grote groep van 5 dames vandaag, maar zeer geslaagd. Iedereen met plezier bezig - D in hoofdzaak met veel schrik - en genoten van hier te zijn.

K en L hebben zich eerst een paard uitgezocht; de ene gaat uitgesproken voor zwart, de andere voor bruin. Vandaag samen met één paard gewerkt, samen verzorgd en grondwerk gedaan. Allebei zeer vlot, enthousiast, en tevreden bezig. L zit in haar oude enthousiasme, K haalt herinneringen op en wil terug actiever met paarden bezig zijn.

A en H eerst samen met de honden bezig; de vacht geborsteld en geknuffeld, daarna bij de katten. Acht katten samen, waaronder enkele die ooit mishandeld zijn, dit trekt hun helemaal aan. Enkele bange katten, die aanvallen als je te dicht komt - A herkent zichzelf wel wat. Spreekt over haar boosheid de voorbije dagen, doch legt geen vinger op de bron van deze.

D wil nooit meer terug komen. Ondanks haar angst echter, dewelke maakte dat haar klauwen in onze kleren kwamen te zitten (het beest in D ;-) ), toch overal aanwezig gebleven. Heeft zich bij het paardengroepje aangesloten, en was op het einde iets meer op haar gemak. Super dus."

2. hoe door het werken met paarden dingen bespreekbaar worden voor een individuele jongere, op een onrechtstreekse manier, zo bij voorbeeld over Louis en Mathilde

- "In de volgende kudde probeert Louis een paard te verplaatsen, doch zonder richting te geven, en zomaar vanuit het niets. Het valt op dat hij stopt met proberen van zodra we kijken. Hij geeft aan dat het moeilijk is voor hem om te proberen als wij erbij zijn. Het lukt hem niet het paard te verzetten. Opnieuw ervaar ik het gevoel van zijn ‘stoute kindje’. Ik probeer dit bespreekbaar te krijgen. Enerzijds bevraag ik hoe hij gevaar ervaart; zowel leuk als niet leuk. Hij vindt het erg moeilijk om antwoorden te geven, maar als ik vraag om in 3 woorden te spreken, dan lukt het best. Het leuke is de kick, de adrenaline. Het niet leuke is de pijn en de angst. Ik benoem dat ik ervaar dat hij de uitdaging opzoekt, doch ook het feit dat ik nog onvoldoende vertrouwen heb dat hij de paardentaal voldoende beheerst om veilig te zijn.

Dingen die als thema naar voren komen:

• zoeken naar de juiste grens qua veiligheid en uitdaging
• zelf leren verwoorden wat er te verwoorden valt (‘weet niet’, ‘tis gelijk’, ‘zeg maar’ is wat meestal komt)  
• zicht op eigen functioneren vergroten / contact met zichzelf
• handelen onder toezicht, is een uitdaging – ook hier gaat het om tonen van zichzelf
• fouten durven maken – dit roept erg veel op bij hem. Onze aanwezigheid geeft angst tot veroordeling
• lichaamsbewustzijn vergroten"

-" Mathilda wil graag met de paarden verder, en is ook in staat hier de tijd voor te nemen. Eerst keuze gemaakt in de wei. Haar eerste keuze liep weg van haar, wat maakte dat ze even twijfelde voor een ander paard dat bleef staan, doch ze koos bewust voor de eerste. Dat die wegloopt van haar roept wel het één en ander herkenbaars op voor haar. Ze wordt er onrustig van, maar kan ook zien dat het niet persé met haar te maken heeft. Dat is meteen ook een puntje voor haar om rond te werken. Heeft zich met zorg ontfermd over haar paard, geborsteld, gekamd, geknuffeld, ... Veel zorg, dat valt meteen op, daarnaast ook wat onzeker - maar gaat er op een gezonde manier mee om."

(Twee weken later)

"Voor Mathilda eerder een confronterende sessie. Ze was zeer opgeladen bij aankomst (gillen, opvallend onnozel doen, geen weg weten met zichzelf). Geen sokken aan, waardoor natte voeten in de wei (laarzen lukten niet meteen, dus die wilde ze niet). Haar paard ging de hele tijd lopen van haar, wat zeer confronterend was. Ze werd er boos van, en liep ervan weg. In eerste instantie een overgang van opgefokt, naar boos en onwillend.

De situatie evolueerde naar samen op het bankje zitten, alwaar de honden hen niet gerust lieten. Dit opende het gesprek over honden, vooral met Bieke. Deze toont oprecht interesse, en was zodoende weer wat meer aanwezig. Intusen viel Mathilda stil, heb ik de bron van haar weerstand aangeraakt (afgewezen worden door het paard), en wilde ze opnieuw proberen.

Een eerder ongelukkig meisje toonde zich, die geraakt werd in een voor haar zeer herkenbaar verdriet. We hebben hier even mee gewerkt - het paard nogmaals proberen vangen. Dit lukte niet, maar gaf opening om dat thema meer ruimte te geven. Ondanks alle miserie, wil ze toch echt met dit paard verder, ze weet waar ze door moet. Een zeer mooie beweging, werkelijk ontroerend."

Beide dames ook bij de nabespreking actief aanwezig, kunnen ook feedback geven aan elkaar.

Verslag van de eerste bijeenkomst met drie jongeren in een eerste hondenatelier :

Verslag over het hondenatelier

"Eerste atelier in asiel, met kennismaking en intro in de EQC-werking voor de jongeren. Drie jongeren waren aanwezig, aanvankelijk elk ondersteund/vergezeld door een begeleider. Na de rondleiding waren zij weg.

Thomas erg rustig, geeft vertrouwde indruk, ziet alles best zitten. Kiest voor de grootste hond; wil graag de gevaarlijkste, moeilijkste, … Bij het wandelen blijkt dat deze hond erg rustig met hem mee wandelt -  ze vormen een mooi ‘sleffend’ duo J Zorgend voor ook de kleine diertjes – vond een kuiken in de rijstpap, dat heeft ie in veiligheid gebracht.

Kelly geeft meteen aan dat ze best bang is, doch wil veel leren omdat ze nu zelf een hond heeft. Ze kiest meteen een hond die lijkt op de hare. Eenmaal uit zijn hok echter reageert het beestje op elke prikkel en springt in het rond, trekt naar alle kanten, … Ze geeft hem door aan Heidi, die het huilen dra nader staat dan het lachen. Zij oppert voor een andere hond, wat dan bij Kelly tegensteekt. Uiteindelijk resulteert het in een andere hond (Kelly wilde de hare erbij houden, doch zag het niet zitten om lang met hem te wandelen, noch om er alleen bij te zijn). Een kleine en rustige wollebol.

Heidi wilde aanvankelijk meteen weer weg, kwam ook in een ongenode storm terecht met die ene hond, doch draaide tijdens het wandelen bij. Eenmaal op wandel keerde de rust terug, en wilde ze graag ook eens de hond van Thomas proberen. Terug in het asiel is ze meteen verkocht aan alle kleine dieren (oa de kat). Valt op dat ze vlot toenadering zoekt tot de mannen daar aanwezig. Niet ‘onrustwekkend’ vlot, doch wil toch even in ‘t oog houden."

Alle drie tekenen voor een langdurig engagement, leuk. Iets wat, aldus hun begeleiders, nog nooit gebeurde.